Toen we gisteren in Pella hadden gegeten zijn we het nederlandse historische dorp met een echte hollandse molen ingegaan. Doordat we betaalde met een creditcard waarop Holland stond hadden ze al snel door dat we Nederlanders waren. Hierdoor kregen we later wat extra aandacht. In het dorpje wordt het verhaal verteld van de Hollanders die hier in de vorig eeuw heenkomen om een nieuw bestaan op te bouwen. Bij aankomst was er niets anders dan land met ook nog indianen erop.
Het is ons niet helemaal duidelijk of de indianen zijn verjaagd of dat het vriendelijker is gegaan. In het dorpje hebben ze een smid, timmerman, watermolen en de nodige Nederlandse historie vermengd met de historie van de stichters van Pella.
Toen we alle huisjes en tentoonstellingen op het terrein hadden bekijken gingen we naar de molen. Als snel kregen we de vraag of wij de Nederlanders waren. We raakte aan de praat met een dame die in het verleden wel eens een rondreis door Europa had gedaan en ze voelde zich wel thuis in Nederland. Ook vertelde ze meer over de geschiedenis van Pella. Kwam op zich goed uit omdat we nog twintig minuten moesten wachten op de toer door de molen.
Tijdens de toer door de molen die dat jaar 10 jaar bestaat werd verteld dat de basis van de molen hoger dan gebruikelijk was omdat de wieken boven de huizen moesten uitkomen. Het bovenste deel is eerst in Nederland gebouwd, daarna uit elkaar gehaald en hier weer opgebouwd. Eens in het jaar tot 18 maanden komen Nederlanders de molen inspecteren.
Al met al hebben we op deze manier een uur of vier rondgebracht in Pella terwijl ik vooraf dacht een uurtje of twee er te zijn. Was een geslaagde dag.
